Ik kom in een kort rokje
In een grijs verleden stond ik ingeschreven bij een dubieus uitzendbureau.
Op een kwade dag werd ik gevraagd om voor een paar euro per uur een dag te werken bij bedrijf OWT ICT. Ik moest bepaalde excellijsten omzetten in een ander soort excellijsten op hun kantoor in Hoofddorp. Ik, onschuldig en onwetend, stemde ermee in.
De volgende dag kwam ik met de trein aan in Hoofddorp. Desolate omgeving, suizende wind. Duistere wolken schoven voor de zon. Ik rilde even en begon mijn tocht van vier kilometer snelweg langs eindeloze bedrijventerreinen, de één nog troostelozer dan de ander. Toen ik aankwam rook ik een verzuurde printerlucht en bedorven cup-a-soup. Aarzelend liep ik door het ijzeren hek dat onheilspellend achter mij dicht klapte.
Kennen jullie The Office? Een serie waarin alle clichés over het kantoorleven bij elkaar komen. Deze absurde mockumentary was altijd mijn favoriete televisieserie. Tot het moment dus dat ik bij OWT ICT de deur binnenstapte. Alle clichés die ik eerst voor belachelijk had gehouden bleken waar te zijn en The Office bleek helemaal niet overdreven.
Binnen was het net zo grijs en grauw als buiten, afgezien van motiverende posters met pinguïns, dolfijnen en kreten als “Iedereen wil graag leuke collega’s, ook je collega’s!!!!” en “Alleen als je plezier hebt in wat je doet, bereik je topprestaties!!”. E-mail, facebook en hyves waren geblokkeerd. Tijdens de lunch, bestaande uit oud brood met zweterige kaas, werden verschrikkelijke grappen gemaakt waarvan “Je bent je rokje vergeten!” nog het minst erg was.
Toen ik na acht uur het kantoor uitstrompelde beloofde ik mezelf nooit, maar dan ook nooit, op een kantoor te gaan werken. Die belofte heb ik inderdaad gehouden. Totdat ik samen met Maaike de Reuver YES WE CANTEEN oprichtte. In het begin is het namelijk nog best leuk om alleen thuis te werken en eindeloos cappuccino’s bij de Coffee Company weg te slurpen, maar op een gegeven moment begint wil je toch een eigen plekje. Met creatieve mensen om inspiratie op te doen, permanent een printer, koffie, thee en koekjes bij de hand, lekkere kussens om na een heftige werksessie in weg te zakken. Kortom, je verlangt naar een utopie. Een idealistische droom die niet bestaat. Dacht ik.
Want deze geweldige omgeving bestaat wel. Sinds een maand zijn Maaike en ik lid van Lev Kaupas, het meest inspirerende kantoor, dat geen kantoor maar ‘living room’ heet en dat je deelt met 30 andere sociale creatieve ondernemers. Waar alles tip-top geregeld is en altijd een printer, koffie, thee en koekjes zijn. Een community waar gekke ideeën juist welkom zijn. Waar chupa-chups en kauwgombalautomaten zijn en een hele berg kussens waar je in kan verdwijnen. Kortom, een droom die uitkomt.
En als ode aan Lev Kaupas ga ik binnenkort maar eens een The Office filmavond organiseren. In een kort rokje.

